Miodrag Dado Đurić, deo beogradske mitologije šezdesetih

Dadovo slikarstvo je slikarstvo instinkta, u kojem četkicu vodi intuicija, crta, briše i obnavlja teme kojih postaje svjesna u trenutku u kojem ih stvara...

Dadovo slikarstvo je slikarstvo instinkta, u kojem četkicu vodi intuicija, crta, briše i obnavlja teme kojih postaje svesan u trenutku u kojem ih stvara...


Miodrag Dado Đurić (Cetinje, 4. oktobar 1933 — Pariz, 27. novembar 2010) je bio crnogorski slikar savremene umetnosti 20. veka jedan od najistaknutijih predstavnika današnje figurativne umetnosti.

Školovao se u Herceg Novom 1952., a Akademiju likovnih umetnosti završio je u Beogradu 1956. godine, u klasi profesora Marka Čelebonovića. Od 1956. živi u Francuskoj, u selu Šamon an Veksan blizu Pariza, gde ima atelje i stan. Boravio je kratko u Njujorku, a potom u Centralnoj Africi. Pored crteža i uljanih slika radi grafike, a od 1978. do 1980. godine, pored crteža i grafike, radi kolaže i asamblaže. Njegova dela se nalaze u mnogim muzejima, galerijama i privatnim kolekcijama i iz njih se može suditi o njegovom majstorskom likovnom umeću u kome dočarava apokaliptične spojeve. Posle Marka Šagala i Salvadora Dalija, Dado Đurić je jedan od umetnika koji su najviše uticali na pojam nadrealizma u slikarstvu.

Kako piše Miodrag B. Protić, Dado Đurić, jedan od najizrazitijih predstavnika današnje figuracije, potekao je u krugu Mediale uz Vladimira Veličkovića, 1935, Ljubu Popovića, 1934, (svi u Parizu), i Radomira Reljića, 1938. Dado je bio deo beogradske mitologije šezdesetih, po talentu, po pripadanju grupi Medala i po boemskom životu.


“Da sam negdje drugde živio, moje boje bi bile drugačije, svjetlost Veksena me je mnogo impresionirala” tvrdi Dado; Eruval, mesto gde živi, nalazi se blizu Eranjija i Pontoaza, zemlje Impresionista. Tokom letnjih meseci, boja žita odražava jako nebesko plavetnilo koje je zarazno zlatno žute boje. Iskrenosti njegovih slika, umetniku se pripisuje neiscrpna imaginacija, od njega se zahteva da napadne platno bez ideje: “Nikada kompozicija nije unaprijed smišljena u mojoj glavi, pojavi se tek kad uzmem četkicu u ruke”. Na čistom platnu brzo postavlja nejasne oblike, četkicom tek nakvašenom bojom: to tu nikada neće biti konačno. Da bi zavarao belinu platna, postavlja tajanstvene natpise, ili svoje ime, ili čak svoj broj telefona - koji kasnije nestaju premda su na slikama novijeg datuma, određene osobe nose kao u mesnici, cenu zakačenu na vrhu dugačke stabljike.

Dado Đurić je svoje slike prodavao po cenama koje se kreću od 1.000 do 40.000-50.000 evra.



Izvor: http://www.dado.me / sr.wikipedia.org

Ознаке:

Post a Comment

[facebook][blogger]

Contact Form

Name

Email *

Message *

© Copyright 2014 | "EVROPA NA DLANU" | Informacione uslužne delatnosti |. Theme images by kickers. Powered by Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget